Brief aan je jongere zelf

Introductie

Een brief schrijven aan je jongere zelf kan helpen om de innerlijke verbinding te herstellen. Door met mildheid terug te kijken, wordt ‘de kleine jij’ alsnog gezien en erkend. Je geeft woorden aan wat je hebt meegemaakt, wat je nodig had en wat je nu – als volwassene –  kunt bieden.

Deze oefening kan best lastig zijn en veel emoties bij je losmaken. Ga daarom stap voor stap en neem de tijd. Je kunt elk moment je pen neerleggen, en ook weer oppakken. 

Zo doe je de oefening

• Zoek een rustige plek. Adem een paar keer rustig in en uit. Voel je zitvlak, voeten op de grond.

• Schrijf als volwassene een brief aan jezelf toen je jong was. Je kunt je hele kindertijd nemen, of een periode.

• Kijk al schrijvend terug op wat je jongere zelf mee heeft moeten maken. Kijk met ogen van mededogen.

• Kun je zien wat je jongere zelf nodig had, en hoe dapper of moedig je jongere zelf is geweest?

• Vertel je jongere zelf dat jij er nu bent om zorg te (leren) dragen, zowel voor de kleine jij als voor het leven nu. 

• Adem rustig een paar diep in en uit, beweeg even en rek je uit. Leg eventueel je hand op je hart of buik en bedank jezelf voor het schrijven.

Merk je dat er veel loskomt tijdens het schrijven? Het kan fijn zijn om je brief met iemand te bespreken die je vertrouwd.