Het verhaal gaat dat mijn eerste woordjes ‘zelluf doen’ waren. Ik ben geneigd dat te geloven, want tot op vandaag heb ik de hardnekkige gewoonte om het bij vragen, uitdagingen en worstelingen in eerste instantie vooral eerst zelf uit te zoeken. Niet omdat ik in mijn leven nooit geholpen of gesteund ben, ik ben oneindig dankbaar voor iedereen op mijn pad die me in het klein en groot heeft laten ervaren wat ‘samen’ is, maar wel omdat het in mijn blauwdruk zit dat ik mezelf moet kunnen redden en niet van anderen op aan kan. Of mag.
Inmiddels gaat het vele malen beter en identificeer ik me niet meer zo met de tamelijk vriendloze einzelgänger die ik ooit was, toch vormt om hulp vragen nog altijd een fikse drempel. Bang voor afwijzing, teleurstelling, om het verkeerd te doen. Bang ook om juist kwijt te raken.
Maar. Maar ik ben inmiddels ouder, iets wijzer, en vooral een vrouw met een missie om in mijn leven bij te dragen aan meer kennis, begrip en steun voor mensen met trauma en naasten. Omdat ze die verdienen, en omdat het zo ontzettend nodig is.
Dat is waarom ik al jaren met veel passie aan Traumanet bouw, samen met een klein maar ongelooflijk betrokken team. Dankzij hen en de steun van donateurs en verschillende fondsen is Traumanet uitgegroeid tot een platform dat dit jaar meer dan 100.000 bezoekers van informatie en handvatten voorzag. Daar zijn we ontzettend trots op, tegelijkertijd voelt het pas als het begin.
Het begin van een traumasensitieve en traumageïnformeerde beweging die niet alleen kennis en inzicht biedt, maar ook verbinding, veerkracht, hoop. Mijn ambities zijn dan ook groot, en die kan maar wil ik vooral ook niet alleen waarmaken. Omdat het allemaal maar ‘zelluf doen’ iets van vroeger is, en ik inmiddels zo sterk geloof in de kracht van samen en van verbinding.Â
Komt nu dan eindelijk mijn hulpvraag:
Wil je mijn missie steunen en Traumanet groter helpen groeien? Word onze vriend! We kunnen jouw hulp en vriendschap goed gebruiken. We zoeken 100 vrienden, maar verwelkomen er met liefde heel veel meer. Zodat we ook in 2026 laagdrempelige evenementen en ontmoetingen kunnen blijven organiseren, en ons platform uitbreiden met betrouwbare informatie en krachtige verhalen die bijdragen aan meer kennis, begrip en steun.
Ik blijf me daar met hart en ziel voor inzetten, en het allerliefste doe ik dat samen.Â
Anne Marsman
Initiatiefnemer en hoofdredacteur van Traumanet
P.S. Wil je graag onze vriend zijn, maar is het financieel te veel gevraagd? We waarderen ieders steun en je kunt ons ook helpen door anderen weer op ons platform, onze Linkedin of Instagram te wijzen. Zodat onze verhalen en artikelen steeds meer mensen bereiken die dat zo goed kunnen gebruiken. Dat is ook een vriendendienst 🙂Â